16 Highlights ประทับใจ สถานที่ท่องเที่ยวจังหวัดพัทลุง ที่ต้องห้ามพลาด [ Local People Brought Me Here ]

สวัสดีเพื่อน ๆ ทุกคน ก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนเลย ผมชื่อไมนะครับ ซึ่งในบทความนี้จะแทนตัวเองว่าไมตลอด กลัวคนอ่านจะสับสนกับคำว่า ” ไม่ ” เดี๋ยวหาว่าพิมพ์ตก นั่นแหละครับ วีคที่ผ่านมาไมมีโอกาส แหนะ… เชื่อว่าบางคนต้องอ่านว่า ” ไม่มีโอกาส ” แน่ ๆ นั่นแหล ะไมมีโอกาสได้ไปทัวร์พัทลุงแบบคนโลคอลกับน้อง ๆ ที่นี่ ซึ่งตลอดเวลา 2 วัน 1 คืนที่มาอยู่ที่นี่ ขอบอกก่อนเลยว่ายับมาก ๆ แต่ก็ไม่พลาดที่จะสรุป 16 Highlight ประทับใจ สถานที่ท่องเที่ยวมาให้เพื่อน ๆ ได้ปักหมุดจุดที่สนใจเพื่อตามรอยทริปนี้แน่นอน

ซึ่งก็อย่างที่เกริ่นไว้เลยว่า ทริปนี้จะออกแนวท่องเที่ยวชุมชนหน่อย ๆ เป็นการเที่ยวแบบให้กำลังใจชุมชน ให้คนในพื้นที่ได้มีกำลังใจ เกิดการหมุนเปลี่ยนการเงินที่สะพัดเพื่อเพิ่มรายได้ให้แก่ชุมชนนั้น ๆ มากขึ้น และหากใครที่จะตามรอย 16 Highlight สถานที่ท่องเที่ยวแนวชุมชนในบทนี้ละก็ เตรียมท้องว่าง ๆ ไว้ได้เลยนะ เพราะของกินจุกจิกจะมีอยู่ทุกจุด Check in เลย เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา เราไป Highlight แรกกันเลย

1. ควายน้ำ

Location: อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง 93150

โห… เห็นครั้งแรกต้องสะดุดเลย ควายที่นี่เลี้ยงกันมานับร้อย ๆ ปี คนไทยส่วนใหญ่แทบไม่รู้จักควายพันธุ์นี้ แต่หลังจากสร้างสะพานเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 เชื่อมจากพัทลุงไปสงขลา หรือที่ชาวบ้านเรียกว่าสะพานเอกชัย คนผ่านไปมามากขึ้น เห็นตัวดำ ๆ เขางามตาหวาน อยู่กันเป็นฝูงใหญ่ ว่ายดำผุดดำว่ายอยู่กลางบึง โผล่ขึ้นเหนือน้ำ ในปากจะเต็มไปด้วยหญ้ากระจูดหนู หรือหญ้าข้าวผี เต็มปาก…ควายน้ำเลยเริ่มเป็นที่สนใจของผู้คนนับตั้งแต่นั้นมา

คือด้วยพฤติกรรมที่ต่างจากฝูงสัตว์ชนิดอื่นที่มีตัวผู้เป็นจ่าฝูง ควายน้ำ ทะเลน้อยจะมีตัวเมียเป็นหัวหน้าฝูง ชาวบ้านเรียกขานให้เป็น ‘แม่โยชน์’ จะทำหน้าที่นำทาง เฝ้าระวังภัย ช่วงเวลาที่ใช้ชีวิตในน้ำ ลูกควายและตัวที่อ่อนแอ จะอยู่รวมกันกลางฝูง ตัวที่แข็งแรงจะล้อมป้องกันภัย บริเวณไหนน้ำลึก ลูกควายจะเอาปากเกยเกาะบั้นท้ายแม่ไปตลอดทาง

การเลี้ยงถูกปล่อยอิสระ ไม่มีการสนตะพายจมูก ควายตัวผู้จึงมักหนีไปฝูงอื่นแต่กว่าจะเข้าฝูงใหม่ได้ต้องชนะใจควายตัวเมีย กว่าจะกลับเข้าฝูงได้ บางครั้งตัวผู้ต้องใช้เวลาเดินตามตื๊อรอบ ๆ ฝูงนานเป็นเดือนแหนะ ซึ่งวิวที่เราเห็นจากระยะไกล คือสวยมาก เหมือนไปแอฟริกาเลย แต่ช่วงที่เราไปเป็นช่วงน้ำลดล่ะ เลยไม่เห็นควายอยู่ในน้ำ ถ้าเป็นช่วงน้ำขึ้นนะ คงได้เห็นควายน้ำ ตามชื่อสมใจ และข่าวดีคือ หลายฝ่ายพยายามจะทำให้สถานที่แห่งนี้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกเกษตรโลก (GIASH : Globally Important Agricultural Heritage Systems) ให้ได้ภายในปีนี้ เพราะไม่มีอะไรแบบนี้ในประเทศอื่นเลย มีแค่ในไทยเท่านั้น

2. ทะเลบัว (ทะเลน้อย)

Location: ตำบลพนางตุง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

ที่นี่คือทะเลสาบน้ำจืด ที่ตั้งอยู่ใน ตำบลนางตุง และ ตำบลทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง มีคลองนางเรียมยาว 2 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างทะเลน้อยกับทะเลสาบสงขลา ทะเลน้อยได้รับการประกาศเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อย แต่ประชาชนมักเรียก กันว่า “อุทยานนกน้ำทะเลน้อย” ซึ่งนับเป็นเขตห้ามล่าสัตว์ป่าแห่งแรกของประเทศไทยเลยล่ะ และด้วยความหลากหลายทางชีวภาพของทะเลน้อย ทำให้พื้นที่ “พรุควนขี้เสี้ยน” ของทะเลน้อยได้รับการประกาศให้เป็นเขตพื้นที่ชุ่มน้ำโลก หรือ “แรมซาร์ ไซด์” (Ramsar Site) แห่งแรกในเมืองไทยนั่นเอง

ซึ่งจุดเด่นของที่นี่คือการล่องเรือชม “ทะเลบัวแดง” หรือ “ทะเลบัวสาย” พันธุ์บัวที่มีขึ้นอยู่มากที่สุด คือมาได้เฉพาะช่วงเช้าด้วยนะ เพราะบัวจะบานตอนเห็นแสงแรก ซึ่งบัวจะไม่เหี่ยว และดูเปล่งปลั่งเต็มท้องน้ำ ในบริเวณที่มีบัวชนิดนี้ขึ้นอยู่ ถือเป็นอีกหนึ่งสีสันความงามคู่ทะเลน้อยเลยล่ะ และใครมาไม่ทันช่วงเช้าก็ต้องแสดงความเสียใจด้วย เพราะช่วงสายบัวก็จะหุบแล้ว

ดอกบัวจะเริ่มบานตั้งแต่กลางเดือน ก.พ – เม.ย. ฉะนั้นช่วงที่เราไปเลยไม่เยอะเท่าที่ควร แนะนำให้มาช่วงที่บอกไปนะ สวยมาก จริง ๆ นอกจากนี้ระหว่างนั่งเรือชมดอกบัว ยังสามารถชมพืชพันธุ์น่าสนใจ อื่น ๆ อีกเพียบ รวมถึงนกกว่า 287 ชนิด มีทั้งนกประจำถิ่นและนกอพยพมาจากที่อื่น ตามฤดูกาล เช่น นกกาบบัว นกกุลา นกอีโก้ นกระยาง นกกระสานวล นกกระสาแดง นกกาเล็กน้ำ นกแขวก นกเป็ดน้ำ นกกระทุง นกนางนวล นกกระเด็น นกกระสาแดง ฯลฯ และช่วงพีคคือช่วงหน้าหนาวนี่แหละ เป็นแสนตัวเลย

3. แสงแรกที่ท่าเรือปากประ

Location: ตำบลพนางตุง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

ท่าเรือปากประเรียกได้ว่าเป็นท่าเรือยอดฮิตของพัทลุงเลยนะ เพราะคนที่มาที่นี่จะต้องเอารถมาจอดและล่องเรือหางยาวออกนอกทะเลอันกว้างใหญ่ไปกว่าสองชั่วโมงด้วยกัน ซึ่งตัวท่าเรือปากประเอง ก็มีชุมชน และที่พักหลายจุดให้เพื่อน ๆ ได้มาพักผ่อนกันที่นี่ และเป็นสถานที่ชมพระอาทิตย์ขึ้นที่สวยงามที่สุดของพัทลุง

โดยการล่องเรือเนี่ย เค้าจะพาเราไปชมวิธีชีวิตของคนที่นี่ หลายครั้งที่เพื่อน ๆ ได้เห็นอวนแหจับปลากลางทะเลน้อยแห่งนี้ ก็คืออยู่บริเวณท่าเรือปากประนี่แหละ เสียดายที่วันที่เราไปมีไฟป่าจากอินโดฯ ไหม้ไม่หยุด ทำให้ควันจากเหตุการณ์นี้ส่งผลให้ตัวภาคใต้ในหลายเขตส่วนถูกปกคลุมไปด้วยหมอกควัน

นั่งเรือกันไปเรื่อย ๆ เราจะเห็นบางจุดที่ชาวบ้านเค้ามาปลูกข้าวกินกันด้วย นี่งงมาก ปลูกข้าวในทะเลได้ด้วยหรอ แต่เห้ย!! มันได้ว่ะ อาจจะเป็นช่วงที่โซนนี้มันปนน้ำจืดน้ำเค็มกัน เลยสามารถปลูกได้อยู่ คิดว่าช่วงที่ข้าวสุก จุดนี้น่าจะสวยงามไม่น้อย

ธรรมชาิตสองฝั่งทำให้เราเพลินจนบางขณะก็เผลอหลับไป เพราะตื่นกันเช้ามาก ๆ ไม่นานก็มาถึงพื้นที่ที่เป็นลานหญ้าสีเขียวขนาดใหญ่ที่มีฝูงนกนานาพันธุ์บินกันให้วุ่น จุดนี้เองปฏิเสธไม่ได้เลยว่ายังคงอุดมสมบูรณ์อยู่ ไม่งั้นสัตว์หลากชนิดคงไม่มาวิ่งเล่นกันที่นี่แน่ ๆ

4. สะพานเอกชัย

Location: ตำบลพนางตุง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

หากใครได้ไปทะเลน้อยมาแล้ว มองไปไกลหน่อย เราจะเห็นสะพานที่คิดว่าน่าจะยาวที่สุดในประเทศไทยแล้วล่ะ แต่เสียดาย ไม่สามารถบินมุมสูงเก็บภาพมาให้เพื่อน ๆ ได้ Drone พังหรอ เปล่า!! ลืมเอาเมมใส่มาด้วย แงงงงงง แต่ก็ไม่เป็นไร หากเพื่อน ๆ อยากเห็นภาพบรรยากาศ เราก็ได้ Live ไว้ที่เพจเราแล้ว สามารถตามไปดูได้ที่ลิ้งค์นี้เลย

โดยเจ้าสะพานแ่หงนี้ชื่อ “สะพานเอกชัย” เป็นส่วนหนึ่งของ ถนนเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา 5 ธันวาคม 2550 เป็นสายทางที่สร้างตามแนวระหว่างทะเลน้อยกับทะเลหลวงของทะเลสาบสงขลา ซึ่งชาวบ้านได้ร่วมกันสร้างถนนลูกรังกันมาก่อน แต่มีปัญหาถนนพังชำรุดง่ายและเมื่อถึงฤดูน้ำหลากก็ยังเป็นแนวขวางทางระบายน้ำระหว่างทะเลน้อยกับทะเลหลวง คณะรัฐมนตรีจึงมีมติให้สร้างสายทางตามโครงการภายใต้แผนบูรณาการงบประมาณพัฒนาลุ่มน้ำทะเลสาบสงขลา

โดยให้กรมทางหลวงชนบทเร่งรัดดำเนินการก่อสร้างถนนดังกล่าวเฉพาะส่วนที่จำเป็นเร่งด่วนในปีงบประมาณ พ.ศ. 2546 จำนวน 50 ล้านบาท และใช้งบประมาณจากปีงบประมาณ พ.ศ. 2547 ถึง พ.ศ. 2549 ในการดำเนินก่อสร้างต่อไปอีก 549 ล้านบาท โดยเส้นทางในช่วงที่ 2 เป็นทางยกระดับระยะทาง 5.450 กิโลเมตร นั้นเอง

5. ข้าวสังข์หยด

Location: หมู่ที่ 5 ตำบลพนางตุง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

กลุ่มวิสาหกิจชุมชนท่าช้างฟื้นฟูเศรษฐกิจ มาที่นี่ทุกคนจะได้รู้จักคำว่า ” ข้าวสังข์หยด ” ครับ ข้าวสังข์หยดมีเยื่อหุ้มเมล็ดสีขาวปนสีแดงจาง ๆ จนถึงสีแดงเข้ม ข้าวกล้องมีสีแดง เพราะมีแอนโทไซยานินอยู่ในเยื่อชั้นนอกของข้าวกล้อง ข้าวซ้อมมือเมื่อขัดสีบางเมล็ดมีสีขาวใส แต่ส่วนใหญ่ลักษณะขุ่นขาว เมื่อหุงสุกจะนุ่มมากและยังคงนุ่มอยู่ เมื่อเย็นลงจะมีกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ ซึ่งเจ้าตัว ” ข้าวสังข์หยด ” นี่แหละ ที่เป็น Highlight ของที่นี่

เราจะได้เรียนรู้วิธีการและกระบวนการการทำข้าวสังข์หยดจากคุณลุงคุณป้า ได้เห็นถึงหลักโภชนาการของ Product ตัวนี้ ว่ามีคุณค่าทางโภชนาการมากแค่ไหน ซึ่งถือว่าข้าวสังข์หยดเนี่ย เป็นข้าวชื่อดังของจังหวัดพัทลุงเลยนะ เราได้ลองทาน ก็ต้องขอบอกว่า กรอบนอกนุ่มใน และหอมมันมาก ๆ

ซึ่งหากใครมาที่วิสาหกิจชุมชนอ่านช้างฯ แห่งนี้ อาจจะต้องอยู่นานหน่อย เพราะมีกิจกรรมให้ทำเยอะมาก เพราะนอกจากจะได้เรียนรู้วิธีการทำข้าวสังข์หยดแล้ว ยังมีกิจกรรมอื่น ๆ และของกินพื้นเมืองให้เราได้ลองสัมผัสกันด้วย

6. สานกระเป๋าจากใบกระจูด

Location: หมู่ที่ 5 ตำบลพนางตุง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

ต่อจากข้อสองเลยคือใครที่ชอบกิจกรรมทำเองรับรองว่าต้องชอบที่นี่ นอกจากที่นี่จะเป็นการรวมเอาหลักการของข้าวสายพันธุ์ต่าง ๆ มาทำให้เป็นวัตถุดิบหลักของโครงการแล้ว ยังมีกิจกรรมที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวให้หลั่งไหลมาสัมผัสกับประสบการณ์ต่าง ๆ ณ ที่แห่งนี้ด้ว่ย

มาที่นี่เพื่อน ๆ จะได้ลองสานกระเป๋าด้วยตัวเอง ที่ใช้วัตถุดิบจากใบกระจูด นำมาตกแห้ง จนสามารถนำมาทำกระเป๋าสานเพื่อใช้งานจริง ๆ ได้ ตัวกระเป๋าจะใช้วัตถุดิบจากใบกระจูด สวนสายสะพายเนี่ย จะทำจากหญ้าแฝกที่อาบแดดให้แห้งแล้ว บางใบ สามารถย้อมสีได้ด้วย

นั่งคุยกับคุณป้า ถามว่ากระเป๋าหนึ่งเป๋าอย่างที่เห็นในภาพ ใช้เวลากี่ชั่วโมงกว่าจะทำเสร็…ไม่ถึงจ้าาา!!! คุณป้าสวนกลับมาเหมือนตีลูกสแมชกลางสนามเทนนิสเข้ามากลางอกผม ปั๊ดโถ่!!! มันทำง่ายขนาดนี้เลยหรอป้า สรุปคือใบหนึ่ง ป้าใช้เวลาราว ๆ 30 นาทีเท่านั้น

เห็นแบบนี้เนี่ย ราคาไม่แพงเลยนะ ขายแค่ 100 บาททุกใบเท่านั้น และไม่ใช่แค่กระเป๋าสาน ยังมีผ้ามัดยอมสีธรรมชาติ ที่ทำมาจากดอกไม้ พ์ช และดินด้วย เพื่อน ๆ สามารถลองทำเองได้ ทำลายไหนก็ได้ เอาไปเป็นของฝากหรือใช้เองเลย

7. ทำผ้ามัดย้อมสีธรรมชาติ

Location: หมู่ที่ 5 ตำบลพนางตุง อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

เรายังคงอยู่ที่กลุ่มวิสาหกิจชุมชนท่าช้างฟื้นฟูเศรษฐกิจนะ เรียนรู้วิธีการทำข้าวสังข์หยดไปแล้ว สานกระเป๋าใบกระจูดไปแล้ว ก็มาถึงการทำผ้ามัดยอมกันบ้าง จะมีคุณป้ามาแนะนำวิธีการทำลาย คุณป้าบอกว่า พอย้อมเสร็จ ก็ต้องเอามาแช่น้ำปูนใสก่อน จากนั้นก็ล้าง ๆ แล้วก็เอาไปตากให้แห้ง สิ่งที่น่าเป็นห่วงคือ… มันจะตกสีไหม ตกสิอิบ้า มันก็ต้องตกก่อนช่วงแรก แต่หลังจากนั้นคุณป้าคอมเฟิร์มเลยว่า ไม่ตกแน่นอน สงวนขายที่ผืนละ 100 บาท ราคาเดียว ทั้งปลีกทั้งส่ง

นอกจากนั้นก็จะมีอาหารพื้นบ้าน และขนมคนที ที่ทำจากพืชเศรษฐกิจให้เราได้ทานกัน จริง ๆ เราเองก็สามารถทดลองทำขนมเองได้ด้วยแหละ มาที่นี่ นอกจากจะได้มาเรียนรู้วิธีการแปรรูปข้าวแล้ว ก็ยังมีอีกหลายกิจกรรมให้เพื่อน ๆ ได้ลองทำอย่างที่เราได้มาสัมผัสในครั้งนี้เลย หากมีโอกาส จุดนี้เองก็ควรทิ้งเวลาไว้เลยสักชั่วโมงสองชั่วโมงครับ

เอาจริง เคยเห็นผ้ามัดยอมขายตามถนนคนเดินบ่อยมาก แต่พอได้ลองมาทำเอง แล้วรู้สึกถึงคุณค่าของสิ่งนั้น ๆ เลย มันอาจไม่สวยสุด แต่มันโอเคที่เป็นสิ่งที่ทำมาจากฝีมือเรา ยังไงใครไปพัทลุงไม่อยากให้พลาดเลย กิจกรรมเหล่านี้

// photos is coming //

8. สาคูจากต้นสาคู

Location: 167 ม.13 ตำบล เกาะเต่า อำเภอ ป่าพะยอม พัทลุง 93210

สวนเกษตรทองคำ เป็นอีกหนึ่งจุดที่ผมชอบมาก ๆ คือมีโอกาสได้ไปกับคนโลคอล เราก็จะรู้อะไรเกี่ยวกับโลคอลเยอะครับ คิดว่าเพื่อน ๆ เคยทานสาคูน้ำกระทิกันมาบ้าง แต่เพื่อน ๆ รู้ไหมว่าเหล่านั้นทำมาจากแป้งที่ประดิษฐ์กันเอง ไม่ใช่จากต้นสาคูแท้

// photos is coming //

ซึ่งต้นสาคูแท้เนี่ย จะมีลักษณะเป็นไบมะพร้าว คือนี่ก็ไม่ได้ถ่ายภาพมา มัวแต่ทานอยู่ ทั้งต้นสาคู ทั้งสาคูน้ำกระทิ คือเอาเป็นว่า ไม่ได้ถ่ายภาพมาเลยจุดนี้ มัวแต่กินข้าว กับกินของหวาน ฮ่า ๆๆๆ

// photos is coming //

แต่ก็จะเล่าง่าย ๆ ว่า ต้นสาคูเนี่ย ใบมัน เค้าใช้เอาไปทำเป็นหลังคา ส่วนต้นมันเนี่ย พอเราตัดลำต้นออก ลำต้นจะมีแป้งอยู่ ซึ่งเค้าจะนำแป้งนั้นล่ะ มาขูดเอาแป้งเก็บไว้ และทำเป็นแป้งสาคูให้เราเอามาทานกัน ซึ่งก็ไม่ได้ทำได้แค่ขนามหวานอย่างเดียว ยังทำเมนูอื่นได้ด้วย

นอกจากนั้นที่นี่ก็ยังมีการคั่วลูกประกับเม็ดทราย ลูกประเนี่ยจะคล้าย ๆ อินทผาลัม แต่จะเรียวกว่า สามารถหาได้ตามเนินเขา รสชาติหวานมัน คือบ้านของคุณลุงทองคำต้องบอกเลยว่าเกษตรกรของจริง ทุกยอ่างอินทรรีย์หมด มีอากาศได้เดินรอบสวนแก คืออึ้งเลย เหมือนอยู่ในวิชาเกษตรสมัยอยู่ประถม สิ่งที่เรียนมาทุกอย่าง มีอยู่ที่นี่หมด เหมาะสำหรับเด็ก ๆ มาทัศนศึกษามาก ๆ

9. วนอุทยานเมืองเก่าชัยบุรี

Location: ตำบล ชัยบุรี อำเภอเมืองพัทลุง พัทลุง 93000

วนอุทยานเมืองเก่าชัยบุรี มีสถานที่ท่องเที่ยวเยอะมาก หลัก ๆ จะเป็นการเรียนรู้เรื่องราวประวัติศาสตร์ ไหว้ศาลาหลักเมืองเอย ชมถ้ำน้ำ บ่อน้ำศักสิทธิ์ ในยอ ถ้ำพระ ป้อมปราการรูปดาว และอีกอื่น ๆ มากมาย

โดยตามหลักฐานที่ได้บันทึกเก็บไว้มาตั้งแต่อดีต ก็ระบุว่า เมืองพัทลุงเขาชัยบุรี จัดตั้งขึ้นเป็นเมืองสมบูรณ์ ในสมัยสมเด็จพระนารายณ์แห่งกรุงศรีอยุธยา หรือ เมื่อประมาณ พ.ศ.2223 อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากเมืองพัทลุงที่ตั้งอยู่ที่หัวเขาแดงของจังหวัดสงขลาในปัจจุบัน ถูกกรุงศรีอยุธยาปราบแล้วเผาทำลาย เมื่อปี พ.ศ.2185 เป็นเพราะว่า สุลต่าน สุลัยมาน เจ้าเมืองหัวเขาแดง ได้ประกาศตั้งตนเป็นอิสระ เรียกกันว่า รัฐสุลต่าน เมื่องพัทลุงเขาชัยบุรี ได้มีเจ้าเมืองปกครองจำนวน 9 คน โดยมี ฟาเพรีซี หรือ ตาเพชร น้องชายของ สุลต่าน สุลัยมาน เป็นเจ้าเมืองคนแรก

ปัจจุบันจังหวัดพัทลุง โดยองค์การบริหารส่วนจังหวัดพัทลุง องค์การบริหารส่วนตำบลชัยบุรี อ.เมือง จ.พัทลุง และหน่วยงานของป่าไม้ ได้ใช้งบประมาณพัฒนารอบๆ เขาเมือง ประกาศให้เขาเมืองเป็นวนอุทยาน ปรับปรุงบริเวณให้เป็นแหล่งท่องเที่ยว มีการกำหนดทางเดินป่าไปสู่จุดชมวิว ศึกษาธรรมชาติเขาหลักช้าง เดินจากพื้นที่ราบขึ้นสู่ยอดเขาสูงประมาณ 970 เมตร

นอกจากนี้ ชาวบ้านบริเวณเขาเมือง ยังได้สำรวจพบถ้ำน้ำขนาดใหญ่ หรือที่เรียกว่า ทะเลภูเขา ที่มีน้ำขังภายในถ้ำตลอดทั้งปี เมื่อได้เข้าสำรวจพื้นที่อย่างละเอียดก็พบว่า ถ้ำน้ำเมืองเก่าชัยบุรี ตั้งอยู่กลางป่าเขาเมือง ต้องเดินเท้าปีนที่สูงจากพื้นที่ราบขึ้นไปบนยอดเขาประมาณ 200 เมตร ก็จะพบกับปากถ้ำที่เป็นช่องแคบ ๆ ภายในถ้ำไม่มีแสงสว่าง ต้องใช้ไฟส่องเข้าไปในถ้ำ ก็พบว่า ถ้ำน้ำเป็นถ้ำ 3 ชั้น ๆ แรก เป็นห้องโถงที่ไม่ใหญ่นัก ชั้นที่ 2 เป็นถ้ำน้ำที่กว้างลึก ผนังถ้ำและเพดานถ้ำจะมีลวดสายสวยงามแปลกตา ส่วนชั้นที่ 3 เป็นห้องโถงอยู่เหนือน้ำ มีหินงอกหินย้อยสวยงามทั่วบริเวณ ซึ่งเราไม่มีเวลาไปสำรวจ เสียใจมาก

จริง ๆ เมืองเก่าชัยบุรี ถ้าจะเที่ยว คือต้องเที่ยวครึ่งวันเลย เพราะมีจุดหลายจุดที่ต้องเดิน และขึ้นเขา หากใครจะมาที่นี่ แนะนำให้พกแว่นกันแดด และทาครีมกันแดดมาด้วย เพราะแดดแรงมากแม่จ๋าาาาา….

10. วัดเขาอ้อ

Location: ตำบล มะกอกเหนือ อำเภอ ควนขนุน พัทลุง 93110

มีบันทึกชื่อสำนักเขาอ้อในหนังสือโบราณเล่มหนึ่งที่อยู่ในห้องสมุดของมหาวิทยาลัยพาราณสีในประเทศอินเดีย ซึ่งในบันทึกมีใจความว่าแต่เดิมสำนักเขาอ้อเป็นสำนักทิศาปาโมกข์ คือเป็นที่บำเพ็ญพรตของพราหมณ์ผู้ทรงวิทยาคุณทำหน้าที่ถ่ายทอดวิชาความรู้ให้แก่เชื่อพระวงศ์ หรือวรรณะกษัตริย์ และลูกหลานผู้นำ เพราะพราหมณ์เป็นชนชั้นรักสงบมีธาตุแห่งความประนีประนอมสูง มีความคิดกว้างไกล เป็นชนชั้นนักการศึกษาชนชั้นแรกของโลกโดยนอกจากจะมีวิชาเกี่ยวกับการปกครองตามตำราธรรมศาสตร์แล้ว ยังมีเรื่องพิธีกรรม ฤกษ์ยาม การจัดทัพตามตำราพิชัยสงครามตลอดไปถึงไสยเวทย์ และการแพทย์

การสืบทอดวิชาในสำนักเขาอ้อได้ดำเนินมาจนกระทั่งถึงพราหมณ์รุ่นสุดท้ายท่านได้เล็งเห็นถึงสถานการณ์ว่าไม่สามารถที่จะต้านกระแสศรัทธาของศาสนาพุทธได้แน่แล้วจึงคิดหลอมสำนักเขาอ้อเข้ากับศาสนาพุทธและกลัวว่าจะไม่มีผู้ใดรับสืบทอดวิชา และสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ ต่อซึ่งพราหมณ์ผู้บรรลุพระเวทย์หลายท่านได้ฝังร่างไว้ที่นี้ก็จะถูกปล่อยให้รกร้าง ประกอบกับขณะนั้นอิทธิพลทางพระพุทธศาสนาได้แผ่เข้ามาถึงตัวจังหวัดพัทลุงแล้ว จึงได้ตัดสินใจนิมนต์พระรูปหนึ่งมาจากวัดน้ำเลี้ยว วัดน้ำเลี้ยวปัจจุบันเป็นวัดร้างหมดสภาพความเป็นวัดแล้ว” มีนามว่า พระอาจารย์ทองให้มาอยู่ในถ้ำแทนและมอบคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ของบูรพาจารย์พราหมณ์พร้อมถ่ายทอดวิชาให้และมอบสำนักให้กลายเป็นที่พักสงฆ์จึงกลายมาเป็น “วัดเขาอ้อ”

แม้ว่าสำนักเขาอ้อจะกลายมาเป็นสำนักสงฆ์แล้ว แต่ก็ยังคงสืบทอดหน้าที่เป็นสำนักเผยแพร่ความรู้ให้แก่เยาวชนต่อมาอีกหลายร้อยปี แต่ว่าเมื่ออยู่ในความปกครองของพระภิกษุ บรรดาศิษย์ที่เข้าเรียนในสำนักนี้มีหลายชนชั้นไม่เหมือนกับสมัยพราหมณ์ปกครองอยู่เปิดโอกาสให้แก่เชื่อพระวงศ์ หรือวรรณะกษัตริย์ และลูกหลานผู้นำเท่านั้น ซึ่งต่อมาในปี 2284 พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระพุทธรูปหล่อสำริด 1 องค์ และหล่อด้วยเงิน 1 องค์แก่วัดเขาอ้อสร้างโดยเชื้อพระวงศ์ที่เคยมาศึกษาวิทยาการที่สำนักเขาอ้อมีนามว่า เจ้าอิ่ม กับ เจ้าฟ้ามะเดื่อ

ซึ่งในสมัยพระมหาอินทราชท่านได้ทำการบูรณะพระพระพุทธรูปในถ้ำ 10 องค์ แทนพระบารมี 10 ทัดของพระพุทธองค์ สร้างอุโบสถขึ้น 1 หลัง สร้างพระพุทธบาทจำลอง พระพุทธไสยาสน์ 1 องค์ พร้อมด้วยมณฑปไว้บนเขาอ้อ และสร้างเจดีย์ไว้บนเขาอ้อ 3 องค์ แล้วท่านก็ไปจากวัดเสีย ต่อมาปะขาวขุนแก้วเสนาและขุนศรีสมบัติพร้อมกับชาวบ้านใกล้เคียงไปนิมนต์พระมาหาคงให้มาอยู่ต่อที่วัด ต่อมาก็มีเจ้าอาวาสปกครองวัดเขาอ้อต่อกันมาหลายสิบรูปล้วนแต่มีความเชี่ยวชาญทางไสยเวทย์มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วภาคใต้ ซึ่งตอนที่มีโอกาสได้เข้าไปในถ้ำ ก็รับรู้ถึงพลังบางอย่างเลยล่ะ คือน่าเข้าไปนั่งสมาธิด้านในมาก และไม่ควรเปิดให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวด้วย

11. กะลาแลนด์

Location: หมู่ 1 ตำบลชัยบุรี อำเภอเมือง จังหวัดพัทลุง

คือต้องบอกเลยว่าไม่ได้หมายถึงประเทศไทยนะ กะลาแลนด์เนี่ย แต่หมายถึงกลุ่มคนที่นำเอากะลามะพร้าที่เหมือนเป็นเพียงเศษวัสดุที่ไม่มีราคาเท่าไหร่ มาทำให้สามารถนำมาใช้งานได้ ซึ่งลุงปลื้มเค้ามองเห็นแง่งามอันเลอค่าของกะลา และสร้างสรรค์ให้วัสดุที่ไร้ราคาชิ้นนี้กลายเป็น “กะลาเงินล้าน” ที่สร้างชื่อเสียงให้กับพัทลุงไปเลยล่ะ

อีกทั้งยังสืบสานงานหัตถกรรมกะลามะพร้าวแห่งแดนใต้ให้โด่งดังน่าทึ่งกว่านั้นจากกะลามะพร้าวธรรมดา คือการสร้างอาชีพและเม็ดเงินให้กับชุมชนได้อย่างเป็นกอบเป็นกำ โดยในปี พ.ศ. 2536 กลุ่มหัตถกรรมกะลามะพร้าวมีรายได้จากการจำหน่ายผลงานมากถึง 3.4 ล้านบาทเลยทีเดียว และด้วยรายได้ที่มากมายเช่นนี้เอง จึงเป็นที่มาของฉายา “หมู่บ้านกะลาเงินล้าน” ที่ใคร ๆ พากันยกย่องศูนย์รวมหัตถกรรมกะลามะพร้าวแห่งนี้

พอเราเข้าไปภายในศูนย์ฯ  นักท่องเที่ยวจะได้เรียนรู้ขั้นตอนการผลิต พร้อมกับชื่นชมงานหัตถกรรมกะลามะพร้าวหลากหลายรูปแบบตั้งแต่พวงกุญแจรูป เครื่องประดับ เครื่องแต่งกายสุภาพสตรี เครื่องมือเครื่องใช้ในครัวเรือน ไปจนถึงของประดับตกแต่งบ้าน อย่างโคมไฟและตะเกียงเจ้าพายุ ที่ออกแบบได้อย่างประณีตสวยงาม มีสไตล์และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว หรือแม้กระทั้งกลองให้จังหวะ คุณลุงก็สามารถนำกะลามะพร้าวมาประยุกต์ใช้ได้

เป็นอีกจุดที่ต้องเตรียมตัวเตรียมใจ และเตรียมเงินดี ๆ เลย เพราะของฝากแต่ละอย่าง น่าซื้อมาก และที่มากไปกว่ากะลามะพร้าว คุณลุงยังเอาบางส่วนของต้นมะพร้าว มาทำเป็นวัสดุที่สามารถใช้ได้ในครัวเรือนอีกด้วย เรียกได้ว่า ใช้ทุกส่วนของต้นมะพร้าวจริง ๆ

// photos is coming //

12. ล่องแก่งหนานมดแดง

Location: ทางหลวงชนบท พัทลุง 3140 ป่าพะยอม อำเภอ ป่าพะยอม พัทลุง 93110

ช่วงที่เราไปน้ำขุ่น เสียใจมากกก แงงง ซึ่งการล่องแก่งหนานมดแดง เกิดจากการที่คุณโยธิน เขาไข่แก้วได้บุกเบิกนำร่องให้กับชาวบ้านในชุมชนได้เริ่มกิจกรรมการล่องแก่งขึ้น เพราะในพื้นที่ตำบลลานข่อยนั้นมีห้วยน้ำใส ซึ่งไหลมาจากอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำใส โดยจะมีแก่งหินขวางลำน้ำในบางจุด ประกอบกับน้ำในอ่างเก็บน้ำจะถูกปล่อยมาตลอดทั้งปี จึงทำให้เหมาะแก่การจัดทำเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเพื่อล่องแก่ง

// photos is coming //

เพียงความคิดง่าย ๆ แค่นั้นเอง จุดนี้จึงเป็นจุด Highlight อีกจุดหนึ่งของพัทลุงที่ดึงคนจังหวัดใกล้เคียง รวมถึงตัวผมเองที่บินลงไปจากรุงเทพ เพื่อที่จะไปสัมผัสการล่องแก่งหนานมดแดงที่นี่ ซึ่งการล่องแก่งหนานมดแดงมีระยะทางทั้งหมดประมาณ 5-6.5 กิโลเมตร ใช้เวลาประมาณ 1.30-2 ชั่วโมง สามารถมาเที่ยวได้ตลอดทั้งปี เพราะน้ำจะมาจากอ่างเก็บน้ำห้วยน้ำใส ซึ่งสามารถบังคับให้น้ำไหลมากน้อยได้ และไม่มีอันตรายจากน้ำป่าไหลหลาก

ระหว่างที่เราล่องกัน จะเห็นรีสอร์ทต่าง ๆ มากมาย รวมไปถึง 7-eleven พื้นบ้าน ที่ตตั้งอยู่ริมน้ำในช่วงครึ่งทางของการล่องแก่งด้วย คือได้อารมณ์สุด ๆ ล่องแก่งมาเหนื่อย ๆ ก็มีลูกชิ้นทอด มาม่า และน้ำเย็น ๆ ให้ทานกัน นี่ถ้ามีเพลงแนว Deep House หน่อย ๆ เผลือ ๆ เป็นวังเวียงไทยแลนด์ได้เลย

// photos is coming //

เราล่มไปสองรอบ ต้องเรื่อล่มนี่คือกินน้ำไปเกือบเต็มท้องครับ เพราะปากคาบ Gopro เอาไว้ แต่สนุกดีครับ สำหรับค่าบริการล่องแก่งหนานมดแดงนั้น จะอยู่ที่ประมาณคนละ 200 บาท มีอุปกรณ์ทั้งเสื้อชูชีพ หมวกกันน็อกให้พร้อม คนที่พายเรือไม่เป็นก็จะมีเจ้าหน้าที่ไปพายให้โดยที่ไม่ต้องจ่ายเพิ่ม ที่สำคัญคือ พอล่องแก่งเสร็จ มีห้องอบสมุนไพรให้เราคลายเมื่อยกันมาก แนะนำเลยที่นี่ ของเจ้าไหนก็ได้

13. วัดบ้านสวน

Location: ตำบล มะกอกเหนือ อำเภอ ควนขนุน พัทลุง 93150

คือจริง ๆ วัดแห่งนี้เรียกได้ว่าเป็นลูกหลายของวัดเขาอ้อเลยล่ะ เนื่องเพราะอดีตเจ้าอาวาสวัดบ้านสวนต่างล้วนเป็นศิษย์สำนักวัดเขาอ้อทั้งสิ้น สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2070 ตรงกับสมัยของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ 2 แห่งกรุงศรีอยุธยา สันนิษฐานว่า พระปรมาจารย์ผู้เฒ่าวัดเขาอ้อ พร้อมด้วยพุทธบริษัทเป็นผู้สร้างขึ้น และเจ้าอาวาสรูปแรกก็คงเป็น “ศิษย์” มาจากวัดเขาอ้อ แต่ต่อมาเมื่อเสีย กรุงศรีอยุธยาในปี พ.ศ. 2310 วัดบ้านสวนอาจรกร้าง ทำให้เอกสารหลักฐานต่าง ๆ สูญหายไป มาปรากฏแต่ในชั้นหลังภายหลังจากที่พ่อท่านสมภารนอโม

พ่อท่านสมภารนอโมได้ทำนุบำรุงเสนาสนะและโบราณวัตถุต่างๆ ภายในวัดให้มีสภาพที่ดียิ่งขึ้น โดยเฉพาะโบสถ์ ทำด้วยไม้กลมแก่นของต้นหาด หลังคามุงจาก มีพระพุทธรูปองค์เล็กเป็นประธานอยู่ในโบสถ์ ซึ่งต่อมาในสมัยพระฤทธิ์ อิสฺสโร ได้สร้างโบสถ์ใหม่คร่อม และหลังจากนั้นในสมัยพระครูพิพัฒน์สิริธร (คง สิริมโต) ได้รื้อหลังที่คร่อม แล้วสร้างโบสถ์หลังใหม่ขนาดใหญ่ 2 ชั้น ในการสร้างอุโบสถใหม่ครั้งนี้ ได้มีการขุดลูกนิมิตเดิมที่ฝังไว้ ได้พบหัวนอโมในหลุมลูกนิมิตด้วย เป็นหัวนอโมสมัยกรุงศรีอยุธยา

เป็นที่เล่าลือกันว่า พ่อท่านสมภารนอโมเป็นผู้ที่ปฏิบัติธรรมอย่างเคร่งครัด เป็นพระเกจิอาจารย์ผู้เก่งกล้าวิทยาคม สามารถสำแดงปาฏิหาริย์ต่างๆ ได้ แม้ว่าพ่อท่านสมภารนอโมจะมรณภาพไปแล้วก็ยังสำแดงปาฏิหาริย์ให้ได้เห็นกัน ความจริงในการมรณภาพของพ่อท่านสมภารนอโมนั้น ไม่มีใครพบเห็นร่างของท่าน เนื่องเพราะพ่อท่านสมภารนอโมได้หายไปจากวัดอย่างไร้ร่องรอย ชาวบ้านเล่าขานกันว่าท่าน “โละ” กล่าวคือ หายตัวกลายเป็นแสงสว่างพุ่งเป็นทางไปในท้องฟ้า เช่นเดียวกับอัตโนประวัติของหลวงพ่อทวด วัดช้างให้ ตอนหนึ่งที่หายไปจากวัดพะโคะ

ซึ่งอีก Highlight ที่เหนือจากแสงญานุภาพ คือตำราการรักษาแผนโบราณ เป็นพวกการประสมยาต่าง ๆ ตามเสาของโบสถ์ รวมไปถึงการจับเส้นตามจุดต่าง ๆ แก้ไขอาการป่วยให้ได้หายปราศจากโรคภัยกัน  เชื่อว่าน่าจะเป็นประโยชน์แก่ทุกคน

14. คาเฟ่ติดทะเลสาบ

Location: ตำบล พญาขัน อำเภอเมืองพัทลุง พัทลุง 93000

ที่นี่คือ Waterside Café: ร้านกาแฟเลียบทะเลสาบตอนบน อยู่ไม่ไกลจากตัวเมืองมาก ติดแม่น้ำไปตามทาง มองจากด้านบนเป็นวิวภูเขา และสะพานข้ามแม่น้ำ ตัาคาเฟ่แบ่งเป็นสองชั้นลดหลั่นกันไป มองผ่านนอกเหมือนร้านธรรมดา แต่พอเข้าไปจะรับรู้ถึงกลิ่นอายของคาเฟ่สมัยใหม่

ชั้นบนถูกปูด้วยหญ้าเทียม และมีบีนแบ็คให้ได้นอนพิงหลังชมวิวกันไป มีของกินเล่นอร่อย ๆ ให้ทานมากมายตามเมนู โดยเมนูแนะนำคือสเต็กคำ เป็นแบบ สเต็กทานคำเดียว บรรยากาศสดชื่นดีครับ มองไปรอบ ๆ จะเห็นวิวธรรมชาติสวยงามมาก

เมนูที่เค้าแนะนำจะเป็นน้ำมะพร้าวเสวรส ได้ลองทานแล้วก็ชื่นใจ มีความนิ่มของมะพร้าว และความกราดเกรี้ยวของเสาวรส และอีกเมนูที่ชอบเป็นการส่วนตัวคือชาซีลอนของที่นี่ หอม มัน กลมกล่อม และหวานพอดีอย่างลงตัว หากใครมีโอกาศ อยากให้แวะมาที่นี่ครับ นั่งชิลยาว ๆ เลยล่ะ

15. บ้านต้นไม้

Location: บ้านบางเหรียง หมู่ที่3 ต.เกาะเต่า อ.ป่าพะยอม จ.พัทลุง

บ้านต้นไม้ร้อยหวันเป็นอีกจุดที่น่าพักมาก ๆ เราไม่ได้พัก แต่มีโอกาสแวะมาเยี่ยมเจ้าของบ้านครับ ตัวบ้านอยู่ในป่าไม่ลึกมาก แต่ติดริมธารที่มีสายธารเป็นสีใส อุดมสมบูรณ์ขนาดไหน คือมีน้องกบเกาะตามหิน คิดดูแล้วกัน

ซึ่งพี่เจ้าของบ้านเองชื่อ นายสุรศักดิ์ เย็นทั่ว คือแกเล่าว่า ” ผืนป่าต้นน้ำที่ชาวบ้านได้ร่วมกันคัดค้านจากการสัมปทานเมื่อ 40 กว่าปี ทำให้ป่าที่นี่ได้หลงเหลือไว้ให้คนรุ่นหลังได้ศึกษา ได้เรียนรู้เรื่องราวของต้นไม้ท้องถิ่น ” ซึ่งนี่เลยกลายเป็นห้องเรียนที่เรียนรู้อย่างไม่มีวันจบในระบบนิเวศน์แห่งฝืนป่า ใบไม้ใบพืชสีเขียวนั่นคืออาหารที่ได้มาจากธรรมชาติ ได้รู้ที่มาที่ไปและปลอดภัยจากสารพิษ พี่แกอยากคงธำรงไว้ให้ธรรมชาติ อยู่ในแบบของมันให้สมบูรณ์ที่สุด

ที่พักจะมีหลายแบบ มีเป็นแบบลานระเบียงด้านบนให้ได้ปูนอนกันเอง มีเต้นท์ มีบ้านต้นไม้ และมีบ้านเป็นหลังติดพื้นดิน ราคาเริ่มต้นที่คนละ 200 บาทต่อคืนแบบรวมอาหารเช้า บรรยากาศเหมาะที่จะมาอยู่กับตัวเอง หรือนัดเพื่อน ๆ มาสังสรรค์กันเบา ๆ กับกีต้าร์ และเสียงเพลงในลิสต์ที่เราชื่นชอบ

เจ้าของบ้านเป็นกันเองครับ ในตัวบ้านเองสะอาด และน่าอยู่จริง ๆ นี่ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง ให้ได้เท่ากับภาพที่เห็น แต่เอาเป็นว่า แนะนำให้เป็นที่พักในใจอีกที่หนึ่งในจังหวัดพัทลุงเลยล่ะ ไม่ใช่แค่ได้พัก แต่ได้อยู่กับตัวเองด้วย นี่คือหัวใจหลักของบ้านริมน้ำแห่งนี้

16. ของหวานป้ากี้

Location: ตำบล มะกอกเหนือ อำเภอ ควนขนุน พัทลุง 93150

อันนี้คือ Unseen สุด ๆ ไม่คิดว่าจะมีคนขายของหวานตอนกลางวัน แล้วจะมีคนมาซื้อ ที่อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง มีร้านขนมหวานที่ขึ้นชื่อ เป็นที่นิยมของคนในท้องถิ่น และกลายเป็นจุดเช็คอินของนักท่องเที่ยว ด้วยความหลากหลายของขนม และความคึกคักของผู้คน ทำให้ “ร้านขนมหวานป้ากี๊” มีชื่อเสียงโด่งดังสุด ๆ แต่กูไม่รู้จัก แงงงงง > <

เอาจริงนะ แกขายมาหลายปีแล้ว ประวัติก่อนนั้นไม่รู้เรื่องเท่าไหร่ เพราะพึ่งรู้จักเลย แต่การไปกินขนมที่ร้านป้ากี๊ก็เหมือนเสี่ยงดวง ด้วยจำนวนโต๊ะที่มีไม่มากนัก บางครั้งก็เต็มจนต้องรอคิว แต่ขนมหวานถ้วยเล็ก  ใช้เวลากินไม่นานมาก รอหน่อยเดี๋ยวก็ถึงคิว แต่ประเด็นมันอยู่ที่การตัดสินใจว่าจะกินอะไรดี  เพราะมันเยอะมาก มีหลายหม้อมาก  แต่ที่ต้องลองคือ “สาคูเปียก” เป็นขนมสาคูทำจากสาคูต้น เอกลักษณ์หนึ่งเดียวที่พัทลุง โด่งดังแบบต้องมาชิมกันถึงที่

คือมันหลากหลายจริง ๆ อยากชิมทุกอย่างเลย ถ้วยละ 10 บาท ไม่แพงด้วย ในร้านผึ้งก็จะเยอะมาก ๆ นี่เลยถามป้ากี้ไปว่า วัน ๆ หนึ่ง ผึ้งตายไปกี่ตัว แกสวนกลับมาบอกว่าเป็นพันตัว โอ้แม่เจ้า นี่คิดในใจแค่หลักร้อย แต่ก็นะ มันมีหลายกระบวนการแหละ กว่าจะได้ออกมาหนึ่งหม้อขนาดนี้ นี่กำลังคิดอยู่ว่าบ้านป้ากี้แม่งมีรังผึ้งกี่รัง ฮ่า ๆๆ

แต่ที่ชอบที่สุดไม่ใช่สาคูเปียกนะสำหรับไม ไมชอบกล้วยเชื่อมมม   แงงงงงงงงงงง อร่อยยย แข็ง กรอบ นุ่ม หวานไม่หนัก แต่หวานนุ่ม งงอ่ะ อร่อย ทำไมอร่อยขนาดนี้ ซื้อกลับมากินในรถ และก็เก็บเป็นของฝากอีกด้วย ใครที่ไป อย่าลืมลองชิมกล้วยเชื่อมล่ะ อร่อยจริง

และนี่ก็เป็น 16 Highlight ที่ไมได้มีโอกาสได้ไปสัมผัสจากหลากหลายสถานที่ เอาจริง มีอีกเยอะเลย ไม่ว่าจะเป็นตลาด ภูเขา หรือแหล่งกิน แหล่งช๊อปอีกเพียบ นี่มาแค่ 2 วัน เก็บได้ขนาดนี้ก็เยอะแล้วล่ะ ไหนจะมีร้านตอนกลางคืนที่ไม่ได้เอามาพูดถึงอีก ร้านเหล้า ผับ และร้านข้าวต้ม อื้อหืออออ… ยับแบบเละรู้ตัวจนไม่ติดกล้องไปด้วยเลยล่ะ ยังไงก็ฝากเมืองรองอีกเมืองด้วยนะครับ พัทลุง คนน่ารักจริง ๆ ไว้คิดถึงจะมาใหม่ แล้วเจอกันระหว่างทางค้าบบบบ

:: FOLLOW US ::

Youtube : goo.gl/Tk9uHo
Fan Page : goo.gl/kDE9eh
Facebook : goo.gl/S42XZq
Instagram : goo.gl/EkTxZT
Twitter : goo.gl/wx2I34
Pinterest : goo.gl/P1FsxN
Google+ : goo.gl/uQrGS9
Website : www.palapilii.com/

#palapilii
#wanderlust
#YOLO

Print Friendly, PDF & Email

Add a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *